<
<

sağ omzumdaki meleğe amaçsız bi şeytan silah çekti.koştum.sittinsene koşsamda yetişemeyecektim zaten.[bu arada sittinsenenin 60 sene olduğunu daha yeni öğrendim,cümle içinde kullanmak istedim:} ]
silahı çekti,meleği vurdu.öldürdü,öldürdüğü yetmemiş gibi işkence yaptı.sonrada sağ omzumdaki meleğin yerine otırdu,tek amacı makammış meğer..
o gün bu gündür ben böle oldum işte..

nasılmı..?

ben ;
-yalancının biriyim.
-hırsızın biriyim.
-arsızın biriyim.
-huysuzun biriyim.
-sınırsızım.

ve sanki o gün bu gündür yaşadıklarımı yaşayan ben değilim.şeytan kumandayı eline aldı,zaptayım şu an.ya kumanda bozulsun,yada aile reisi şu şeyatnın elinden alsın kumandayı.aile reisinede inancım sonsuzdur bu arada.her ne kadar ibadetlerimi yapmıyo olsamda.korku belki bilmiyorum.neyse dağıttım yine.
dalgalandım resmen ya.tamam durdum.devam..

durdurmak imkansız bu mor,yeşil,sar,pembe,siyah ,kimbilir belkide herkesin inandığı gibi ateş kırmızısı şeytanı..içimdeki yüz tane şeytanı ayağa kaldırdı.hergün farklı birisi çıkıyo.ve ben hergün farklı farklı kimliklere bürünüyorum.bi yerde dur demek istiyo insan buna.böle bi yersiz ,yurtsuz ,kimliksiz ,kişiliksiz hissediyo insan kendini.

biri şu şeytanı omzundan indirsin.yapıştı kaldı oraya.ve ben onun hangi gün meleğe silah çektiğini çok iyi biliyorum.ve o gün zaten içimdeki çocuk sancılandı,hastalandı ve sanırım şu anda can çekiyo.

ya ötenazi gerek bu vücuda ya da can verecek bi beden.

bi beden.
bi beden.
o beden.

çünkü ben bi yere bağlı olma ,birine bağlı ,daha doğrusu bişeye ait olma duygusunu çok özledim.

ötenazi şart.
/div> posted by | Permalink | < <<


<4Yorum


<Post a Commenta href=" ~ Anasayfa
<<
<