<
<

kusursuz bi cinayet planı yaptım kendime karşı..

ama başarıya ulaşmadı.ölsem nolcaktı?inanın hiç fikrim yok.sadece birilerini üzmekti heralde amacım.beni üzenlerin böylece üzüleceğini düşünmüş olmaloyım.
o an gözümde herşey simsiyah..dışardan sızan deli güneşe aldırmadan hemde,her yer gece karanlığı.
elini uzatan olsada uzanıp tutmaya halim olduğunuda pek sanmıyorum açıkçası.
sadece onun tutmasını istedim-bu sevgi fazla ona ama..-,ama tabiki yok tu..

mutsuzluğun sınırlarını zorladım,ağlamak falan hafif kalıyodu artık.

bi nokta koydum dedim sonra koskocaman bi nokta hemde.ama koyamamışım.noktalar diğerlerini getirdi.

sanırım şu an gerçekten kördüğümüm..
istemek onu bana getirmiyor,aslında hiçbişey onu bana getirmiyor.duvarlar örüyor sürekli..bense onu çıkmaya çalışan bi fare..ilerleme yok ,aksine gerilemelerdeyim galiba..
kaçışların sonu yok.
ErDem!
ondan kalan tek şey şu aptal çakmak sanırım/hani bizim* çakmağımız olan şu yeşil siyeh bozuk çakmak/
ölmeye çalışırkende avucumda sadece o vardı..sımsıkı kavradığım aptal bi çakmak..

allam inanmıyorum kendime klavye sırılsıklam..gözyaşı!gerçekten artık kendimi durduramıyorum her konuda..

ya çok acı ama ben galiba ben ilk kez aşık oldum.ağlamanın sınırı yok,hele mutsuzluğun hiç..

biri **ki bu o olmalı** beni şu bok kuyusundan çıkarsın..
/div> posted by | Permalink | < <<


<0Yorum


    <
<Post a Commenta href=" ~ Anasayfa
<<
<